Wzruszyłam się czytając książkę Ewy Bauer. Ale przyznaję, że początek sprawił, że myślałam, że zaraz ją zamknę i skończę czytać. Myślałam, że to kolejna opowieść, jak kobieta sama zostaje z brzuchem i musi pokazać światu jaka jest dzielna i waleczna i daje sobie radę sama, przy okazji robiąc karierę.
Ale nie...
Okazało się, że ta książka jest wyjątkowa, genialna i naprawdę dobrze napisana. Jest też smutna i zmusza do refleksji.
Opisuje ona można powiedzieć cztery kobiety.
Matka, córka, córka i wnuczka. Każda z nich jest wyjątkowa i silna i też każda ma problemy w swoim życiu.
W tej książce nie jest cukierkowo. Już samo to, że Eleonora wychowuje sama swoje córki, po śmierci męża w kopalni. Wychowuje je na silne dziewczyny, ale gdy przychodzi miłość to Beata zakochuje się w starszym mężczyźnie i po jakimś roku zachodzi w ciąże. Zostaje sama. Mimo, że ma matkę i siostrę to nie jest tak idealnie jak to filmach.
Już przy porodzie pojawiają się problemy, potem jest czasami lepiej, czasami gorzej.
Nie chciałabym tutaj pisać o wszystkim, ale mamy tutaj depresję, śmierć, chorobę. To wszystko sprawia, że człowiek zaczyna inaczej odbierać świat.
Bardzo mi się spodobała ta książka.
Poniższa notka od wydawcy
Poruszająca historia kobiet, którym przyjdzie zmierzyć się z trudnymi relacjami i najcięższymi wyborami w życiu.
Beata jest młodą panią architekt, która zakochuje się w koledze z pracy. Ich relacja szybko zmienia się w coś więcej, mimo że mężczyzna jest żonaty. Wkrótce kobieta zachodzi w ciążę.
Jak na te wieści zareaguje partner? Czy Beata udźwignie nową rolę i podoła byciu matką na pełny etat? Jakie wyzwania staną przed jej matką i siostrą?
Ewa Bauer napisała pełną emocji powieść, o tym, że wsiadając na rollercoster życia lepiej zapiąć pasy, a jeden nierozważny krok potrafi zaprowadzić człowieka w takie rejony, z których trudno powrócić na właściwą ścieżkę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz