Kristin Hannah - "Kobiety"

 

Dwa dni. Tylko tyle potrzebowałam, żeby przeczytać tą książkę. Jest ona wyjątkowa, piękna i warta czasu. 

Po ostatnich kiepskich - ta książka była jak powiew świeżego wiatru. Owszem tematyka nie jest najłatwiejsza, ale czyta się ją cudownie. 

Kristin Hannah porusza w tej książce wątek wojny w Wietnamie i wątek bohaterstwa i co z tym jest związane. 

Młoda dziewczyna Frankie z dobrego domu, z domu wyższych sfer całe życie słyszy o bohaterstwie. Jej brat kończy szkołę wojskową i wybiera się do Wietnamu na wojnę. 

Gdy słyszy od jego przyjaciela, że kobiety też mogą być bohaterkami, postanawia jako pielęgniarka również pojechać na odległy kontynent.

Niestety jej brat umiera, a ona nie może już zmienić zdania.

Wyjeżdża.

To co widzi i przeżywa na miejscu nie ma nic wspólnego z tym o czym mówili w telewizji. Życie w Wietnamie i praca jako pielęgniarka w samym środku wojny będzie dla niej czasem przetrwania. I to naprawdę. Jeśli ktoś oglądał serial MASH to tak wygląda życie na sali operacyjnej ale dodajcie więcej ran, krwi, śmierci i smrodu. 

Ale Frankie odnajduje się tam. Poznaje na samym dwie dziewczyny i zostają najlepszymi przyjaciółkami, również zakochuje się.

Życie nie jest tam łatwe, ale daje radę i dwa lata mijają. 

Ale gry wraca z myślą, że ktoś będzie dumny z niej, to niestety odkrywa, że nawet nikt nie wiedział, że tam była. 

Niestety powrót nie jest łatwy. I nie jest to spojler co napisze bo z tyłu książki jest informacja o stresie pourazowym, alkoholu. Jest kobietą i powrót jest ciężki, ale ma przyjaciół.

Mimo tych wszystkich historii, książka jest bardzo pozytywna i piękna. Pokazuje chociażby przyjaźń, która jest na całe życie, pokazuje chęć zmiany, polepszenia, chęci przetrwania i szukania pomocy. Może nie jest to proste, ale Frankie daje radę. 

Potrzebowałam dwóch dni na przeczytanie jej i nie żałuje, że tak szybko, bo bardzo chciałam poznać losy tej dziewczyny. Zwłaszcza, że w tle mamy pokazaną politykę rządzących wobec wojny, rasizmu i równouprawnienia. 

Polecam ją i mam nadzieję, że uda mi się przeczytać "Słowika" zwłaszcza, że powstaje film na jej podstawie.

Poniższa notka od wydawcy

Nowa, emocjonalna powieść autorki bestsellerów "Słowik" i "Zimowy ogród".

Intymny portret dorastania w niebezpiecznych czasach i epicka opowieść o narodzie podzielonym przez wojnę.

Historia o życiu Frances ,,Frankie” McGrath, wychowanej w tradycyjnym domu studentki, przyszłej pielęgniarki.
Gdy wybucha wojna w Wietnamie, Frankie podejmuje decyzję o pracy wolontariuszki. Rzeczywistość wojny jednak zmienia jej postrzeganie świata. Jest przytłoczona chaosem i zniszczeniami. Każdy dzień to gra życia i śmierci, nadziei i zdrady. Przyjaźnie są głębokie, ale można je stracić w jednej chwili.

Książka ukazuje podziały, jakie wojna w Wietnamie wywołała w amerykańskim społeczeństwie oraz traktowanie kobiet, które narażają się na niebezpieczeństwo, aby pomóc innym, a o których po wojnie nikt nie pamięta.

"Kobiety" to niezwykła, bogato narysowana historia z zapadającą w pamięć bohaterką, której idealizm i odwaga zdefiniują epokę.

Ilona Gołębiewska - "Miłość i inne kłopoty"

 

Od jakiegoś czasu okładka zachęcała do przeczytania.

I praktycznie na tej okładce się skończyło.

Kolejna książka, która po pierwsze jest dosyć krótka, po drugie przez pierwsze pół książki nic się nie dzieje, a potem jak ruszy to ruszy.

Mimo, że autorka napisała ją dobrze, fajnie się ją czyta to czasami mam wrażenie, że gdzieś na półmetku dostaje informacje z redakcji - kończ ją, bo musimy już drukować i do sprzedaży.

I powstaje coś co ma potencjał, ale kończy się w taki sposób. Może z 50 dodatkowych stron na rozwinięcie byłoby fajne i sprawiłoby, że lepiej ta książka by wyglądała.

Główni bohaterowie to rodzeństwo przed 30 rokiem życia, mają dobre pracę, fajne życie w Warszawie, swoje pasje. Bohaterowie są dobrze opisani, zwłaszcza, że mamy tu motyw wypalenia zawodowego, mobbingu, ale i satysfakcję z rzeczy, które robią dodatkowo. Mają swoje pasje i życie. To jest fajne.

Ale

Ale czasami zaczyna się w książce wątek jakiś i nie jest dalej rozwinięty. Więc albo jest coś za szybko, albo tak wolno, że już chce się iść dalej, albo coś jest zaczęte i nie dokończone. Przez to czytelnik ma problem.

Liczyłam i miałam nadzieję, że będzie to dobra rozrywka, ale tak się nie stało.

Było miło i koniec. Szkoda. Naprawdę szkoda.

Poniższa notka od wydawcy

Miłość, która nie miała prawa się zdarzyć.
Przejmująca pustka, gra na uczuciach.
Skomplikowane relacje ludzi, którzy boją się zaufać.

Alicja Kordas skończyła Akademię Sztuk Pięknych, mieszka w Warszawie, pracuje jako projektantka dla firmy Safiro. Krawiectwo jest jej pasją. W domowym zaciszu rozwija pracownię, a po godzinach prowadzi social media pod nazwą „Moda po dawnemu”, gdzie pokazuje swoje projekty inspirowane modą międzywojenną. Pojawienie się nowego szefa, zgłoszenie do branżowego konkursu, szukanie miejsca na własną pracownię i próba poradzenia sobie z osaczającą matką – to wszystko będzie dla Alicji dużym wyzwaniem.

Czy pod wpływem presji zrezygnuje ze swoich marzeń? Czy znajdzie miłość? Czy będzie umiała zawalczyć o siebie?

Adam Kordas jest jej starszym bratem. Pracuje jako programista w prestiżowej firmie. Pozorny sukces nie przekłada się na jego szczęście. Czuje się wypalony zawodowo, ma zbyt wiele zleceń, wchodzi w konflikt z ważnym klientem. Prywatnie też mu się nie układa, przeżywa trudne rozstanie. Nieoczekiwanie poznaje Maurycego Sojkę, który prowadzi hospicjum. Ta przyjaźń zmienia wszystko. Tak samo jak groźny wypadek, którego Adam jest świadkiem. Ratuje z niego Annę Bednar. Dziewczyna intryguje go od pierwszej chwili…

Czy Adam odzyska wiarę w drugiego człowieka? Czy miłość może być lekarstwem na poczucie pustki? Czy istnieje przepis na szczęście?

Odwaga jest przeciwieństwem lęku. daje siłę do pokonania trudności i życia w zgodzie ze sobą…

Karolina Wilczyńska - "Smak dojrzałych jabłek"

 

Zawiodłam się.

Chciałam przeczytać tą książkę od dawna. Podobał mi się opis, okładka i tytuł. 

Myślałam nad kupnem, ale udało mi się ją wypożyczyć w bibliotece i bardzo się z tego ucieszyłam.

Ucieszyłam się, że wypożyczyłam, bo gdybym kupiłam to byłoby wkurzenie za wydane pieniądze na nią.

Książka miała potencjał. Miała jakąś ciekawą fabułę, pomysł. Sam wiek postaci, postacie to wszystko jest normalne dla czytelnika. 

Starsza Pani Bogumiła, która została sama w domu i szuka kontaktu z innymi - to moim zdaniem najważniejsza i najbardziej emocjonalna cześć tej książki. I bardzo ważna i z przesłaniem. Warto potem pomyśleć o naszych babciach, ciociach, które zostały same. Telefon, spotkanie to jest ważne. Pomyślmy o nich czasami.

Lidia, żona lekarza, dla której dom jest najważniejszy, ale pustka w domu, brak relacji z mężem, córka daleko od domu sprawiły, że kobieta również szuka ludzi, rozmowy. Co też jest ważne bo czasami kobiety poświęcają wszystko i jest dobrze do pewnego momentu. 

Witold, który ma to co chciał, czyli młodą żonę i dzieci - marzył o tym, choć w pewnym momencie życie domowe zaczęło mu przeszkadzać bo za głośno, bo żona co chwilę coś. 

Tak rozkładając na części życie bohaterów jest wszystko tutaj ok. Ale łącząc wszystko razem i poziom akcji w książce już nie.

Przez połowę książki nie dzieje się za bardzo nic. Poznajemy bohaterów, każdego z osobna. Jak wygląda ich życie, ich pragnienia i smutki itd. Potem następuje spotkanie w jednym rozdziale, a potem w drugim rozdziale już widzimy wielką więź pomiędzy Lidią a Witoldem

Miłość, zauroczenie czy może przyjaźń. 

Najpierw mega wolno, a potem pstryk i już wszystko się dzieje. I to mnie wkurzało...

Był potencjał, ale cóż...

Książka też nie jest napisana jakoś wybitnie, ale da się czytać. Chociaż od początku coś nie pasowało mi. Coś było nie tak...

Poniższa notka od wydawcy

Całe życie poświęciła innym… Teraz przyszedł czas, aby pomyśleć o sobie.

Czy warto przekreślić przeszłość i zacząć wszystko od nowa?




Lidia zbliża się do pięćdziesiątki. Córka mieszka w Londynie, mąż Maciej żyje głównie pracą, a ona coraz częściej czuje się samotna. Kiedy Maciej w ostatniej chwili odwołuje ich wspólne wyjście, na które tak długo czekała, coś w niej pęka. Po latach poświęceń postanawia w końcu zrobić coś dla siebie. Wyjeżdża na wieś i wprowadza się do Bogumiły, emerytowanej pianistki, która szuka towarzystwa. Nie wie jeszcze, że ta decyzja odmieni jej życie.

Witold ma dwoje małych dzieci, pracę, która go wypala i poczucie, że ciągle musi być dla kogoś dostępny. Zmęczony życiem, w którym próbuje pogodzić obowiązki zawodowe, rodzinne i narastający stres, coraz częściej odwiedza ciotkę Bogumiłę. To właśnie w jej domu znajduje upragniony spokój. Tam też poznaje Lidię.

Witold i Lidia zaczynają się zastanawiać, czego tak naprawdę chcą od życia. Ich relacja rodzi się z prostych rozmów, ale prowadzi do pytań, które zbyt długo odkładali. Czy to początek nowego rozdziału, czy tylko chwilowe zauroczenie?

Smak dojrzałych jabłek to historia o relacjach i uczuciach zarówno tych wygasłych, jak i tych, które dopiero się rodzą. O niełatwych, ale koniecznych decyzjach oraz o dojrzewaniu do wyboru odmieniającego wszystko.

Melissa da Costa - "Cały ten błękit"

 

To moja druga książka Melissy. Zaczęłam przygodę z tą autorką od jej drugiej powieści i teraz właśnie skończyłam pierwszą. Jej drugą książką byłam zachwycona.

Ale przy tej na początku jak zaczęłam czytać to się zastanawiałam skąd ten zachwyt nad nią. Dlaczego tak ją każdy chwalił. Początek nie zachwycał. Ale później...

Później wszystko się zmieniło.

I tak znów płakałam na koniec.

Autorka nie pisze prostej książki. Nie ma tam typowej romantycznej miłości, uniesień, przyjaźni, te książki są trudniejsze, bardziej ambitne. Nie są proste jeśli chodzi o emocje. Ale są skierowane do każdego, bo Melissa pisze pięknie. Są poruszane w nich ważne sprawy jak śmierć, choroba, miłość, żałoba, ale i też chęć życia, przygód, przetrwania. 

W tej książce Melissa opowiada życie młodego chłopaka Emile, któremu nie ma co ukrywać zostało dwa lata życia. Cierpi na ciężką odmianę Alzhaimera i mimo młodego wieku, wie, że nie ma dużo czasu. Postanawia kupić kampera i wyruszyć w podróż. Poznać kraj, góry, zobaczyć coś więcej niż własne miasto i np siedzieć w szpitalu na badaniach.

Wystawia ogłoszenie, że szuka kogoś do tej podróży i tak o to poznajemy Joanne. Dziewczynę skrytą, małomówną i ciągle ubraną w czerń. Potem poznajemy jej historię i nie jest ona aż tak wesoła, ale ta dziewczyna daje z siebie dużo miłości i dobroci.

Ich podróż początkowo wygląda tak jak podróż nieznajomych, ale potem poznają się, rozmawiają i ufają. 

Nie będę więcej pisać o nich. Opinii są tysiące o tej książce i nie dziwię się, że aż tyle osób się o niej wypowiada.

Jest to piękna książka, którą warto poznać. Może komuś ta historia pomoże w trudnych momentach. Czasami obcy sobie ludzie mogą pomóc, a tutaj są oni kimś wyjątkowym. 

Płakałam na koniec co mówi samo za siebie, że wzruszyła mnie bardzo.

Jeden problem to imię Emile, trudno mi się było przyzwyczaić do tego męskiego imienia...

Polecam z całego serca

Poniższa notka od wydawcy

Los łączy ludzi w momencie, w którym najbardziej tego potrzebują

Émile pragnie przeżyć ostatnie chwile na własnych zasadach. Joanne chce się uwolnić od przeszłości. Nieznajomi, którym zostało tylko tu i teraz, decydują się zostawić za sobą dotychczasowe życie i ruszyć w podróż w nieznane.

Z czasem wyprawa kamperem przez malownicze krajobrazy południowej Francji staje się czymś więcej niż tylko ucieczką. Podczas wspólnej drogi Émile i Joanne odnajdują to, czego oboje szukali – spokój, zapomnienie i odwagę, by nie odkładać niczego na później.

Oraz coś więcej – szansę na miłość, która zdarza się tylko raz w życiu.

Mélissa Da Costa, francuska autorka bestsellerów wyróżniona przez „Le Figaro”, w swojej poruszającej powieści maluje obraz relacji międzyludzkich, które rozkwitają w chwili, gdy wydawało się, że wszystko dobiegło końca.

"Cały ten błękit" to opowieść o miłości rodzącej się z bólu i o pięknie ukrytym w najmniejszych gestach.

1 500 000 sprzedanych egzemplarzy we Francji

Allen Levi - Theo z Golden

 

Dużo osób polecało przeczytać tą książkę. Mówili, że przepiękna, mądra i warto ją poznać. Postanowiłam ją wypożyczyć, nie zawiodłam się.

Książka opowiada historię Theo - starszego Pana, który odwiedza małe miasteczko Golden i postanawia tam zamieszkać.

Mało mówi o sobie, jest tajemniczy i praktycznie do końca książki mało kto coś o nim wie.

Ale Ci co go poznają, wiedzą, że to bardzo empatyczny, dobry człowiek.

Pierwszego dnia Theo wchodząc do kawiarni zauważa na ścianie portrety. Jest nimi tak zafascynowany, że tylko stoi i patrzy. Gdy widzi, że są na sprzedaż postanawia kilka kupić. Kupuje je, aby oddać je później ich właścicielom.

Dzięki temu poznaje wielu ludzi, w tym autora tych portretów. Jego życie w miasteczku jest proste, ciche i przyjazne. Zaprzyjaźnia się z ludźmi, poznaje ich historię i czasami w tajemnicy im pomaga. 

Mimo, że książka nie kończy się idealnie, tylko smutno to jednak można się nią zachwycić. 

Historia jest piękna, dobrze się czyta i ta tajemnica związana z głównym bohaterem zachęca do poznawania dalej. Może nie jest to ambitna książka, ale ma w sobie coś pięknego. Ta dobroć, która jest w głównym bohaterze, jego zachowanie wokół innych ludzi, jego kultura osobista sprawiają, że książka przenosi nas w lepsze miejsce.

Bardzo mi się podobała ta historia.

Polecam!!!

Poniższa notka od wydawcy

Powieść o potędze anonimowej hojności i życzliwości oraz zachwycie nad sztuką i życiem. To arcydzieło, panaceum na cynizm i zniechęcenie, balsam dla duszy.

Wydana własnym sumptem autora stała się bestsellerem „New York Timesa” i fenomenem czytelniczym.

Pewnego wiosennego ranka w miasteczku Golden na południu USA pojawia się niznajomy. Nikt nie wie, skąd przybył ani dlaczego.

Theo, bo tak ma na imię, zadaje mnóstwo pytań, ale sam unika odpowiedzi.
Theo odwiedza miejscową kawiarnię, której wnętrze zdobią dziewięćdziesiąt dwa szkice ołówkiem, autorstwa miejscowego artysty, przedstawiające mieszkańców Golden. Theo kupuje portrety, jeden po drugim, i oddaje je „prawowitym właścicielom”, z którymi się zaprzyjaźnia i których życie odmienia. Każde takie zdarzenie to nowa opowieść.

"Theo of Golden" jest piękną książką o sztuce ofiarowywania i przyjmowania, patrzenia i dostrzegania, a także o potędze wspaniałomyślności, znaczeniu niewidzialnych więzi dobroci, które łączą ludzi, i o ciekawości nadającej sens codziennemu życiu.

Allen Levi jest adwokatem, sędzią, autorem i wykonawcą piosenek oraz pisarzem. Jego rodzinny dom i gospodarstwo znajdują się niedaleko jednego z miasteczek w środkowej Georgii. "Theo z Golden" to pierwsza książka Allena.

Kate Thomson - "Wojenny klub książki"

 

Nie ma co ukrywać - najpiękniejsza książka jaką ostatnio przeczytałam. 

Książka, której akcja dzieje się w Normandii, pokazuje życie mieszkańców w czasie II Wojny Światowej. Jest to ciężki okres dla mieszkańców, którzy są odcięci od świata ze względu na przebywających Niemców na wyspie. Cenzura, zamknięte kluby, problemy z żywnością, prądem itd sprawiają, że mieszkańcy co raz trudniej dają sobie radę. Są wychudzeni, głodni, często nadzieja na lepsze jutro zanika.

Wśród mieszkańców autorka opowiada historię wyspy oczami dwóch dziewczyn. Bea, która pracuje na poczcie, na początku książki traci narzeczonego. Zostaje on zabity przez Niemców w trakcie ucieczki z wyspy do Anglii. Drugą dziewczyną jest bibliotekarka Grace, która kocha swoją pracę i to jej brat był narzeczonym Bea. Dziewczyny są przyjaciółkami, wspierają się i pomagają sobie.

Tak naprawdę książka pokazuje praktycznie ostatni rok okupacji wyspy. 

Każdy w miasteczku traci już nadzieję, do momentu gdy Grace postanawia otworzyć klub książki.

Nie jest to łatwe- cenzura. Wiele książek zostało w tamtym czasie spalonych, lub zniszczonych, nie wychodzą nowości, ale to w książkach ludzie szukają nadziei.

W czasie trwania książki ludzie sobie pomagają. Ktoś ukrywa żydówkę, ktoś inny spadochroniarza z Ameryki, a jeszcze inni ukrywają zwierzęta w domach, aby Niemcy ich nie zabrali.

Są i też donosiciele. Ale są też i tacy, którzy przechwytują listy i starają się ostrzegać innych.

Dziewczyny są zaradne, pomagają sobie. Wiedzą, że jeśli zostaną złapane mogą zostać zabite, ale co zrobić jak dostaje się donos i wie się, że mogą kogoś przeszukać lub zabić?

Książka pokazuje piękno przyjaźni, ale i to co najgorsze w czasie wojny.

Pokazuje zakazaną miłość, ciążę dziewczyny nie zamężnej, pierwsze miłości. Ale i też brak leków jak wpływa na ludzi, np brak insuliny, leków na grypę itd. Autorka pięknie opisuje emocje, myśli zachowania ludzi w tamtym okresie. Pokazuje jak sobie każdy pomagał.

Czytając książkę zachwycałam się nią, wiele notatek dodatkowych na końcu daje też wgląd w to co się działo na wyspie. Dodatkowo poszukałam troszkę w internecie informacji o Normandii w tamtym okresie, chciałam wiedzieć więcej.

Polecam książkę, bo jest piękna i daje nadzieje. Pokazuje, że nie wolno się poddawać i przede wszystkim warto pomagać sobie.

Poniższa notka od wydawcy

Nawet w najciemniejszych czasach wojny słowa potrafią rozświetlić mrok.

Rok 1943. Wyspa Jersey u wybrzeży Anglii znajduje się pod niemiecką okupacją. Gdy nazistowskie władze zaczynają palić książki uznane za zagrożenie dla reżimu, bibliotekarka Grace La Motté i jej przyjaciółka, listonoszka Beatrice (Bea) Gold, odważnie włączają się w coraz bardziej ryzykowne akty oporu. Ukrywanie książek i przechwytywanie listów grozi zesłaniem do obozu koncentracyjnego na kontynent.

Zakładają Klub Książki, który dla jego członków staje się schronieniem i namiastką wolności. Każda rozmowa o zakazanej literaturze staje się aktem odwagi, a każdy gest człowieczeństwa może mieć poważne konsekwencje. Wśród bibliotecznych półek rodzą się przyjaźnie, fascynacje i poczucie wspólnoty, które pomagają przetrwać najtrudniejsze chwile.

Gdy niemieckie władze zaczynają tropić przejawy oporu, aresztowanie staje się realnym zagrożeniem. Grace musi podjąć decyzję, która może uratować bliskich, ale narazi ją samą na śmiertelne niebezpieczeństwo. Czy uda jej się zwieść gestapo?

„Wojenny Klub Książki” – poruszająca opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami – to historia o mocy literatury, odwadze kobiet i sile nadziei, która pozwala przetrwać trudne czasy wojny.

Merryn Allingham - "Morderstwo w zimowy dzień", "Morderstwo o poranku", "Morderstwo w hotelu"

 

Te trzy tomy sprawiły, że zapisałam się do biblioteki, aby je przeczytać.

Kupiłam jakiś czas temu pierwszy tom i tak naprawdę był 6/10. Fajna historia, ale nie miała czegoś co sprawiłoby, że kupiłabym kolejne tomy. Przeczytać chciałam, ale nie kupić. 

Szczęściem okazała się biblioteka, w której mieli trzy kolejne tomy, więc mogłam poznać, chociaż troszkę dalszą historię.

I powiem Wam jedno już drugi tom jest lepszy od pierwszego.

Ale nadal nie chciałabym wydawać na nie kasy.

Morderstwo w zimowy dzień

W drugim tomie Flora i Jack jadą na kilka godzin do miasteczka turystycznego nad morze. Tam przypadkowo Flora widzi w wodzie zwłoki. Niestety okazuje się, że należą one do dziewczyny z ich miejscowości, a policja uważa jej śmierć za samobójstwo lub nieszczęśliwy wypadek. Nasza para amatorów detektywów tak nie myśli, więc znów postanawiają sami się tym zająć.

Ten drugi tom jest ciekawszy niż pierwszy, może dlatego, że znamy już ich, wiemy kto kim jest i jest to bardziej prawdopodobne niż historia z pierwszego tomu. 

Flora i Jack powoli odkrywają co raz więcej rzeczy z historii ofiary, którą znają co jest łatwiejsze niż nieznany trup z pierwszej książki.

Autorka w fajnym, prostym stylu opisuje historię z lat 50. Nie ma aż tyle telefonów, samochodów, życie toczy się w małym miasteczku, gdzie każdy każdego zna i to jest ciekawe. Sama historia mi się podobała o wiele bardziej niż pierwszy tom. A morderca jest zaskakujący i co chwilę sam coś wymyśla jak pozbyć się tym razem Flory i Jacka. Dobrze się to czytało.

Morderstwo o poranku

Czas na trzeci tom przygód Flory i Jacka. Tym razem wyjeżdżają na kilka dni do Kornwalii. Wakacje dla Flory, praca nad nową książką dla Jacka.

I niestety na tym tomie zawiodłam się, tak jak drugi był świetny, to ten ciągnie się i ciągnie. Ten ich wyjazd od początku jest dziwny, anonim, potem morderstwo w ogrodzie, co za pech...

Ale tak naprawdę to w tym tomie irytuje mnie Flora. Ok, w ogródku znajduje zwłoki, ale zamiast zostawić sprawę policji to sama angażuje się w szukanie mordercy. 

Od początku mam wrażenie jakby całe jej życie to zbrodnie i upartość w tym wszystkim. Jest w miasteczku, którego nie zna, ma kilka wydarzeń, w których może być niebezpiecznie, a i tak rwie się do szukania mordercy. 

Jakoś ten tom mi nie wchodzi. Ok wiem, że na tym opiera się fabuła tych książek, ale wiecie jak to jest czasami coś jest fajnie zrobione, a czasami jakby było wielkim przypadkiem zdarzeń z pytaniem: O co chodzi? I tutaj tak to wygląda. 

Mam nadzieję, że czwarty tom będzie lepszy. Chociaż trup ciągnie się za trupem aż za bardzo...

Morderstwo w hotelu

Mam problem z tymi książkami. Z jednej strony są fajne bo pokazują Anglię i mieszkańców kilka lat po wojnie, życie w małym miasteczku, pokazują świat bez telefonów, elektroniki, gdzie każdy ma ogród itd, a z drugiej strony te książki nie są aż tak ambitne. Są proste w swoim wydaniu, niestety nie zawsze ciekawe, czasami są nudne. 

I właśnie ten tom jest z tych bardziej nudnych.

Autorka ma serię ich aż około 15 tomów, nie zawsze można zrobić super serii i morderstw. Czasami jest to takie za bardzo flegmatyczne, albo też za bardzo sprzyjające głównej bohaterce w rozwiązaniu.

Tym razem znów morderstwo w hotelu i nie żyje solistka zespołu, który miał zagrać na otwarciu. Oczywiście Flora i Jack są na miejscu. I super bo Flora nie chciała się początkowo angażować, ale potem obiecała pomóc.

W tym tomie Flora nie jest irytującą postacią jak we wcześniejszym tomie, ale jest za to nudna i powolna. 

Do kolejnych tomów już mnie nie ciągnie.

Jedyne co fajne to samo zakończenie, ostatnie zdania i to mi się spodobało.

Poniższa notka od wydawcy

Dla Flory Steele bujanie w obłokach i leniwe popołudnia to już przeszłość. Nadchodzą zmiany, których nie da się powstrzymać! Kiedy w zimny styczniowy dzień Flora wybiera się na spacer po molo, nie spodziewa się, że we wzburzonych wodach zauważy ciało młodej kobiety. Jest zszokowana, gdy odkrywa, że ofiarą jest ktoś, kogo zna... Przekonana, że w okolicy doszło do morderstwa, dociekliwa właścicielka księgarni prosi Jacka Carringtona, pisarza kryminałów, aby pomógł jej odkryć prawdę. Tylko razem mają szansę zdemaskować zbrodniarza. Kłótnia na przyjęciu, odwołana wizyta u fryzjera i czerwony pompon znaleziony na drewnianym pomoście, na którym ostatnio widziano kobietę… Wszyscy mieszkańcy wioski są podejrzani. Kto z nich ma krew na rękach? Raymond, porzucona pierwsza miłość? Harry – najnowszy ukochany? A może Evelyn, jego zazdrosna żona? Flora za wszelką cenę pragnie rozwiązać zagadkę. Czy nie jest to jednak zbyt niebezpieczne? Intrygująca powieść kryminalna osadzona w scenerii angielskiej wiosce Abbeymead. Idealna dla fanów Sherlocka Holmesa i Herkulesa Poirota.

____________________________________________

Wymarzone wakacje Flory Steele szybko zamieniają się w koszmar – jeszcze zanim na dobre wyjedzie z wioski!

Gdy Flora Steele wyrusza na wakacje z pisarzem kryminałów Jackiem Carringtonem, ostatnią rzeczą, jakiej się spodziewa, jest ciało znalezione obok uroczego domu, który wynajmują. Zaszokowana makabrycznym odkryciem, próbuje się dowiedzieć, jak to się stało, że ktoś został zamordowany w tak spokojnym, cichym miejscu w przepięknej Kornwalii. Tym bardziej że Roger Gifford miał mnóstwo przyjaciół, którzy wydają się zdruzgotani jego nagłą śmiercią…

Sprawy komplikują się coraz bardziej, gdy zostaje odnalezione kolejne ciało, a Jack otrzymuje niepokojący list. Czy autorowi kryminałów grozi los godny fikcyjnych bohaterów jego własnych książek? I czy Florze uda się rozwikłać kolejną sprawę i uratować Jacka? A może będzie to o jedno morderstwo za dużo…

Intrygująca powieść kryminalna osadzona w scenerii urokliwej Kornwalii. Idealna dla fanów Sherlocka Holmesa i Herkulesa Poirota.

____________________________________________

Rozwiąż kolejną zagadkę z Florą Steele – właścicielką księgarni, rowerzystką i niezawodną detektywką, którą los wrzuca zawsze w sam środek najbardziej niebezpiecznych zdarzeń!

Flora Steele i Jack Carrington, autor kryminałów, zjawiają się na uroczystym otwarciu hotelu. Doskonała pogoda, wspaniałe przyjęcie i coś, czego nigdy wcześniej nie było w Abbeymead – koncert rock’n’rollowego zespołu! Kiedy wydaje się, że nic nie może zepsuć tak cudownego dnia, ognistowłosa wokalistka upada martwa na scenie.

Jak doszło do przedwczesnej śmierci młodej kobiety o wspaniałym głosie? Flora ma przeczucie, że to nie był zwykły wypadek i jest zdeterminowana, aby odkryć ponurą tajemnicę. Zwłaszcza że prowadzący śledztwo sierżant jest zupełnie bezradny...

Czy Florze uda się znaleźć winnego, zanim stanie się kolejną ofiarą? A może jej dociekliwość ściągnie niebezpieczeństwo również na Jacka?

Intrygująca powieść kryminalna osadzona w uroczej angielskiej wiosce. Idealna dla fanów Sherlocka Holmesa i Herkulesa Poirota.